قبله که رو به آب باشد ...

قبله که رو به آب باشد،
آب که آبی‌ و زلال باشد،
آسمان که صاف و آفتابی باشد،
رو برویت که درختان سرکشیده به آسمان باشد،
پشت سرت که درختان همیشه سبز سرو و کاج باشد،
همه جا که پر از سکوت طبیعت باشد،
گاه گاهی‌ که پرنده‌ای بخواند،
خورشید که از بین شاخه‌های درخت چشمک بزند،
نماز که بخوانی،
درخشش آب که چشمهایت را نوازش کند،
زیبایی‌ آنچه که می بینی‌ تو را به خدا نزدیکتر که کند،
چنان خود را در محضر خدا احساس خواهی‌ کرد که گیج و مست می شوی،
دلت می‌خواهد ساعتها بنشینی، سلام را داده ای، ولی‌ دلت نمی آید نماز را تمام کنی‌.
اثرش خواهد ماند، به راحتی‌ از یادت نخواهد رفت،
آنقدر که فردای آنهمه زیبایی‌ نمی توانی‌ درس بخوانی،
درخشش خیره کننده آب جلوی چشمانت می آید و وادارت می‌کند تا بنویسی‌ " قبله که رو به آب باشد ...