‏نمایش پست‌ها با برچسب عکس. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب عکس. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۴ اردیبهشت ۱۰, پنجشنبه

صداى خدا




روى تكه سنگى نشسته بودم و براى مدت طولانى به اين منظره نگاه مى كردم و به صداها گوش مى دادم، صداى خروس و گاو و گوسفند. گاهى هم صداى ناموزون تراكتور. صداى سكوت از همه صداها بيشتر بود. هيچ صدايى كه نيامد انگار صداى خدا را شنيدم. انگار انعكاس صداى خدا از كوه شنيده مى شد. ياد سوال فسقلي افتادم كه از من پرسيده بود:"چرا خدا نمى آد با ما حرف بزنه كه بفهميم چيه؟" ديگر جواب سوالش را پيدا كرده بودم.

۱۳۹۳ بهمن ۱۸, شنبه

۱۳۹۳ بهمن ۹, پنجشنبه

۱۳۹۳ آذر ۵, چهارشنبه

باغ مخفي!

اگر ده ساله بودم و اينجا را پيدا مى كردم حتما بچه هاي همسايه را جمع مى كردم و با هم نمايش تمرين مى كرديم در اين مكان مخفي زيبا!

۱۳۹۳ آبان ۲۰, سه‌شنبه

۱۳۹۳ آبان ۱۸, یکشنبه

۱۳۹۳ شهریور ۱۹, چهارشنبه

قاصدکی می گذرد ...

در سی و سه سالگی, هنوز هم رد شدن قاصدک از کنارم بیشتر شبیه معجزه است تا یک اتفاق عادی. هنوز هم اگر قاصدکی از کنارم رد شود, همراهش یک آرزو می کنم و او را حواله آسمان. تا بالا برود, آنقدر بالا که به خدا برسد.



۱۳۹۳ مرداد ۳۰, پنجشنبه

...

هنوز هم دلم برای دریا تنگ می شود...














پیوست : همه این عکس ها از ساحل دریای نزدیک خانه مان گرفته شده. تصور دیدن اینهمه زیبایی آن هم هرروز باورکردنی نیست. انگار یک رویا بود که خیلی زود تمام شد...

۱۳۹۲ تیر ۴, سه‌شنبه

هر چى كه عوض داره گله نداره!

فسقلى مشغول بازى بود. يك لحظه از فرصت استفاده كردم و روى مبل دراز كشيدم. منتظر بودم كه بيايد سراغم و بلندم كند. خبرى ازش نشد. چند دقيقه با چشمان بسته صبر كردم. صدايى هم ازش نمى آمد. نتوانستم جلوى خودم را بگيرم. بلند شدم ببينم چه كار مى كند كه با اين صحنه مواجه شدم!



مادرم هميشه تعريف مى كرد كه من تمام ديوارهاى خانه را با مداد رنگى نقاشى مى كردم. به قول معروف چيزى كه عوض داره گله نداره!
:)

۱۳۹۱ بهمن ۳, سه‌شنبه

دو راهى

بچه كه باشى مى توانى آرزو كنى. مهم نيست كه آرزوهايت منطقى و عملى باشند يا نه. پدر يا مادر كه باشى مى توانى آروزهايى را كه منطقى و قابل اجرا باشد را برآورده كنى. مى ماند موقعى كه مادر هستى و كودك درونت هنوز خيال آرزو كردن دارد. آنوقت در دو راهى گير مى كنى. مثل چند وقت پيش كه با خونه سازى هاى فسقلى بازى مى كردم. يكهو دلم خواست آنقدر خونه سازى داشته باشم كه بتوانم يك خونه كوچك بسازم كه فسقلى بتواند برود تويش و قايم شود. برآورده كردن اين آرزو كارى ندارد، مى توانم بروم مغازه و چند بسته ديگر خونه سازى بخرم. ولى از طرف ديگر مادر درونم مى گويد براى همين اسباب بازى ها هم جاى كافى نداريم ...



۱۳۹۱ آبان ۱۵, دوشنبه

ما سه تا!

۱۳۹۱ آبان ۱۱, پنجشنبه

آش دندون

اولين دندون فسقلي در ده ماه و نيمگي سر زد.