۱۳۹۵ خرداد ۱۸, سهشنبه
رمضان مبارك!
من: از فردا ماه رمضون شروع مى شه. من و بابا كل روز نبايد چيزي بخوريم. چون خدا گفته. تو هم بايد خيلي پسر خوبي باشي و مراقب من و بابا باشي.
پسرك: منم نبايد چيزي بخورم؟
من: نه تو مى تونى بخورى.
پسرك : آب هم نبايد بخورى؟
من: نه!
پسرك كمى فكر كرد و بعد از مكثي كوتاه گفت: خدا چه حرف بدي زده!
من: 😳😳😳😳😳😳😳😳
Posted by
مریم
0
comments
۱۳۹۵ فروردین ۳۱, سهشنبه
خيلي خيلي جدي!
پسرك: مامان من يه قسمت ديگه هم مى خوام ببينم. حرفم رو هم عوض نمى كنم. ديگه هم در اين مورد با من صحبت نكن!
من:😳😳😳😳😳
Posted by
مریم
0
comments
۱۳۹۴ آبان ۲۱, پنجشنبه
ياد ايامى
امروز پسرك دوست نداشت كه صبح برود مهدكودك. قرار شد خودش بازي كند و بگذارد من به كارم برسم. اعتراف مى كنم كه لحظه هايي پيش آمد كه دلم تنگ شد براي روزهايي كه صبح تا شب پيش هم بوديم. آفتاب تا ته سالن تابيده بود و من پسرك مشغول. البته لحظه هاي دعوا و كَل كَل هم كه اجتناب ناپذيره. ولي واقعا لحظه هايي كه آدم با بچه اش در روز مى گذرونه فرق داره با شب. وقتي از مهد مى آد تند و تند غذا و ميوه و بازي و مسواك ... خيلي همه چيز سريع بايد انجام بشه چون وقت نيست.
خدا رو شكر كه تونستم دو سال اول زندگى پسرك رو تمام وقت باهاش سپري كنم. خيلي سخت بود ولي فكر كنم ارزشش رو داشت.
Posted by
مریم
0
comments
۱۳۹۴ آبان ۱۳, چهارشنبه
از جملات قصار پسرك
من: چقدر اين دوتا هاپويى كه لباس هالووين پوشيدن خنده دارن
پسرك: هيچ چيز دنيا خنده دار نيست
Posted by
مریم
3
comments
۱۳۹۴ آبان ۶, چهارشنبه
بوس آبدار
پسرك رو گذاشتم مهد. موقع خداحافظى بوسيدمش. برگشت به طرفم. جاى بوس آبدارش هنوز روى لپمه.
Posted by
مریم
2
comments
۱۳۹۴ شهریور ۳, سهشنبه
دنياي پيچيده بچگى
وقتي با فسقلي به مغازه مى رويم تا اسباب بازي بخريم، يك قانون داريم آنهم اينكه اسباب بازي گران نبايد باشد. فسقلي هم بدون چون و چرا خيال اسباب بازي گران را از سر بيرون مى كند. براى خودم هم هميشه جالب است كه چطور با من سر آن چانه نمى زند! اصلا مطمئن نيستم كه حتى معنى گران را مى فهمد يا نه!
ديروز وقتى رفته بودم از مهد بياورمش، جلوى در آسانسور با غصه به من گفت: "جيبْ بوى" يه ترانسفورمر داره كه "سِوِنتين دالِر " هست!
اول نفهميدم چه مى گويد، چندبار كه تكرار كرد فهميدم منظورش قيمت اسباب بازي ترانسفومر است. جا خوردم! يعنى در سن سه سال و هشت ماهگى ممكن است قيمت اسباب بازي براي آدم مهم باشد! فوري بهش گفتم :خب توانسفورمر تو هم "فيفتين دالِر" بوده. دروغ نگفته بودم، حالا درسته كه حراج شده بوده من هم يك كوپن داشتم و در نهايت پنج دلار پولش را داده بودم ولي قيمت اصليش كه پانزده دلار بوده! فسقلي هم خوشحال شد و با خنده گفت : ترانسفورمر منم فيفتين دالِر هست!!! با خودم فكر مى كنم يعنى پسرك معنى قيمت و اين چيزها را مى فهمد، يعنى برايش فرقي مى كرد اگر مى گفتم پنج دلار؟ اصلا كار درستى كردم كه پسرك را مطمئن كردم كه اسباب بازى او هم قيمتش بالاست! شايد بايد برايش توضيح مى دادم كه نبايد ... شايد ... نكند ... اصلا چه دنياي پيچيده اي دارند اين فسقلي ها در سن كودكى! يعنى وقتى فسقلي نوجوان شود دنيايش چطور مى شود!؟!
Posted by
مریم
0
comments
۱۳۹۴ تیر ۲۹, دوشنبه
تولد
از فسقلي پرسيدم براى تولدم چى مى خرى؟ با تعجب پرسيد مگه بزرگها هم تولد دارن! بهش گفتم آره ديگه، منم تو دل مامى بودم بعد به دنيا اومدم. فسقلي گفت: ولي مامى ديگه همش بزرگ بوده!
داشتم اين خاطره را براى مامى تعريف مى كردم كه فسقلي گفت: مامى هميشه بزرگ بوده، پس تو دل كى بوده ؟
اشك تو چشمهاى هممون جمع شد ...
Posted by
مریم
1 comments
۱۳۹۴ تیر ۲۳, سهشنبه
از اين روزها
مشكل اين روزهاى ما اين نيست كه مثلا فسقلي فلان اسباب بازي را مى خواهد و ما برايش نمى خريم چون خيلي اسباب بازي دارد. مشكل اين روزهاي ما اين است كه فسقلي اسباب بازي كه مى خواهد هنوز ساخته نشده و ما بايد زنگ بزنيم به"تارگت" يا "تويز آر آس" وبپرسيم چرا آن اسباب بازي را درست نكردند و بايد درستش كنند و كى درستش مى كنند؟
Posted by
مریم
2
comments
۱۳۹۴ خرداد ۱۸, دوشنبه
فسقلی و احساس مسوولیت
می گم: من امروز وقت گرفتم برم دکتر.
می گه: ولی من خیلی کوچیکم.
می گم: برای چی؟
می گه: برای اینکه تو رو ببرم دکتر!
Posted by
مریم
0
comments
۱۳۹۴ اردیبهشت ۱۵, سهشنبه
آلزايمر اجبارى
بايد خودم رو مجبور كنم آلزايمر بگيرم و ديگه هيچ خاطره اي رو كه از سيزده سال قديمى تر باشه به ياد نيارم. چون بعدش يادم مى آد كه هر چى يادگارى داشتم از اون موقعها از بين رفته و اشكم سرازير مى شه.
Posted by
مریم
0
comments
۱۳۹۴ اردیبهشت ۱۰, پنجشنبه
صداى خدا
روى تكه سنگى نشسته بودم و براى مدت طولانى به اين منظره نگاه مى كردم و به صداها گوش مى دادم، صداى خروس و گاو و گوسفند. گاهى هم صداى ناموزون تراكتور. صداى سكوت از همه صداها بيشتر بود. هيچ صدايى كه نيامد انگار صداى خدا را شنيدم. انگار انعكاس صداى خدا از كوه شنيده مى شد. ياد سوال فسقلي افتادم كه از من پرسيده بود:"چرا خدا نمى آد با ما حرف بزنه كه بفهميم چيه؟" ديگر جواب سوالش را پيدا كرده بودم.
Posted by
مریم
0
comments
۱۳۹۴ فروردین ۱۶, یکشنبه
فيلسوف كوچولو
فسقلي: مامان خدا چيه؟
من: خدا كسيه كه همه ما و همه چيز رو آفريده؟
فسقلي: از كجا فهميدي؟
Posted by
مریم
2
comments
۱۳۹۳ اسفند ۱۲, سهشنبه
۱۳۹۳ اسفند ۴, دوشنبه
حاضر جواب كوچولو
داشتم به آقاي شوهر مى گفتم كه چقدر دختر صاحبخانه دختر آرام و مظلومى هست. يكهو فسقلي برگشت گفت: كه مثلا گريه مى كنه مى خواد بره بيرون!!!
Posted by
مریم
2
comments
۱۳۹۳ اسفند ۱, جمعه
غم و شادي اينچنين در هم تنيده ...
سوار قطار شده بودم و منتظر كه حركت كند. ناگهان بيست سي نفر دختر و پسر نوجوان وارد شدند. پر سر و صدا و شلوغ بودند. چهار دختر خودشان را توى دو صندلي چپاندند. نه اينكه جا نباشد، نه، مى خواستند پيش هم باشند. يك پسر ميله هاي قطار را گرفته بود و تاب مى خورد. با هر ترمز كوچك چنان از خودشان صدا در مى آوردند و جيغ مى كشيدند كه انگار نزديك بوده تصادف كنيم و قطار ترمز شديد كرده. شاد و سرخوش و پرانرژى بودند. از ديدنشان خنده ام گرفته بود. شادمان شده بودم، فقط نمى دانم اين قطره هاي اشك چيست كه از گوشه چشمم جارى شده؟!
Posted by
مریم
1 comments
۱۳۹۳ بهمن ۲۲, چهارشنبه
هرسال دريغ از پارسال!
يعنى هر سال حرص مى خورم كه چرا مثل آدم اين اختتاميه جشنواره فيلم فجر پخش نمى شه. الان داشتم به خودم مى گفتم آخه به تو چه!
بعد به خودم جواب دادم مگه اسكار به تو ربطى داره!
خيالم راحت شد و به حرص خوردن ادامه دادم.
Posted by
مریم
0
comments
۱۳۹۳ بهمن ۲۰, دوشنبه
۱۳۹۳ بهمن ۱۸, شنبه
۱۳۹۳ بهمن ۱۲, یکشنبه
ياد روزگار كودكى
يكى از تخصص هاى من در بچگى اين بود كه جاي شكلات و آدامسي كه مامانم از دست ما قايم كرده را پيدا كنم و بهش ناخنك بزنم. حالا در سى و سه سالگى پاستيل هاي فسقلي را قايم كرده ام و مى خواهم كم كم و بعنوان جايزه بهش بدهم، ولي طبق عادت هر وقت از كنار محل اختفا مى گذرم يك ناخنك هم مى زنم. لطفا يكي بيايد اين پاستيلها را از دست من قايم كند!
Posted by
مریم
1 comments
اشتراک در:
پستها (Atom)

